Vacantie op de boerderij
Dagblad Waterland (Noord-Hollands Dagblad)
“Mijn zoontje Wijnand en zijn vriendje Frans lazen in de courant: ‘Vacantie op de boerderij’ en zij zouden het heerlijk vinden. Het zijn een paar gezonde knapen, leerlingen van de U.L.O.-school en verzot op het buitenleven. Ze zijn in hun fantasie nu al aan het hooien en andere werkjes op de boerderij aan het doen.”
Een citaat uit een brief van een Amsterdamse vader die zijn zoontje en vriendje aanmeldde voor een vakantie in Kwadijk, Middelie of Warder. Hij was niet de enige die in 1940 reageerde op de oproep die in enkele landelijke dagbladen, waaronder De Telegraaf en het Nieuws van den Dag, hadden gestaan. Ouders uit alle provinciehoofdsteden maar ook uit bijvoorbeeld Bilthoven, Hengelo, Veenendaal, Venlo, Ouderkerk en Schiebroek grepen naar de pen in de hoop dat hun kind in de prijzen viel en op het platteland mocht logeren. Van de ongeveer 150 aanmeldingen kwamen er alleen al uit Amsterdam 40.
Ideële motieven
De belangstelling was dus groot voor het sociale plan waarvoor burgemeester Drost van de gemeente Kwadijk, Middelie en Warder en zijn echtgenote het initiatief hadden genomen. Niet alleen de moeilijke tijdsomstandigheden waren voor Drost en zijn vrouw aanleiding geweest om de mogelijkheden te bekijken kinderen die dat nodig hadden een vacantie in de Zeevangsdorpen aan te bieden. Er waren ook andere, ideële motieven, namelijk het tot elkaar brengen van stads- en plattelandsbewoners en het kweken van wederzijds begrip. Samen met de lokale afdeling van de Plattelandsvrouwen, de heren A. Middelbeek, J. van der Molen en J. Klok en onderwijzeres J.J. de Ridder ontwikkelden zij een mooi programma waarbij ze veel medewerking kregen van de bewoners uit de genoemde dorpen. Kinderen in de leeftijd van de lagere school tot en met die van het middelbaar onderwijs waren van harte welkom op de boerderij.
Op bezoek bij burgemeester
Het plan was ontstaan in maart 1940, nog voordat de oorlog in mei uitbrak. Vlak voor het uitbreken, op Hemelvaartsdag (2 mei dat jaar) werden de ouders van de kinderen die naar de Zeevang zouden komen, uitgenodigd vooraf een kijkje te komen nemen. Ze werden ontvangen door het echtpaar Drost dat er een hele drukte door had in ambtswoning ‘Over verre weiden’ in Kwadijk. Zelfs ouders waar geen kind van geplaatst kon worden, kwamen en hoopten alsnog voor hun kind op goed nieuws. Maar helaas, er was geen plaats meer, alle aangemelde logeerplekken op boerderijen in Kwadijk, Middelie en Warder waren inmiddels bezet. Toen brak de oorlog uit en leek de logeerpartij even niet door te kunnen gaan. Maar gelukkig was het snel weer rustig in de Zeevang en was de organisatie van mening dat het nog belangrijker voor de kinderen was om naar het platteland te komen. Toch waren er ouders die uiteindelijk besloten hun kind thuis te houden vanwege de oorlogsomstandigheden.
Korfbaltoernooi groot succes
Maar de kinderen die wel kwamen, hadden daar absoluut geen spijt van. Een jongetje van acht jaar zei bijvoorbeeld: “’t Is hier zo heerlijk. Want bij ons in de stad zijn zooveel nauwe straten met hooge huizen en hier kan je zoo ver kijken.”
En ver kijken konden ze, de stadskinderen. Ze hielpen niet alleen mee op de boerderij bij het hooien, melken, beesten voeren, bonen plukken, enzovoorts. Maar er werden ook allerlei leuke uitstapjes en andere activiteiten georganiseerd. Op de boerenkar mee naar de markt in Purmerend bijvoorbeeld. Of zwemmen, roeien, korfballen, voetballen, paardrijden en vissen. Met name het korfbaltoernooi in Warder, afgerond met zwemmen in het IJsselmeer was een enorm succes. En niet alleen voor de logees, maar ook voor de tientallen kinderen uit Kwadijk, Middelie en Warder die ook mee deden.
In Kwadijk werd het watergemaal bezocht en de 45 meter hoge watertoren beklommen. Een hele klus maar het uitzicht was prachtig. En in Middelie kregen de kinderen een rondleiding in de melkfabriek.
Bruinverbrand
Ze bleven zes weken, voor velen had het langer gemogen. Bruinverbrand waren ze, en ze zagen er vaak een stuk gezonder uit dan toen ze kwamen. Sommige kinderen waren wel zes, zeven kilo aangekomen. Van het goede leven, op de Zeevangse boerderij.
In de zomer van 1941 kwamen opnieuw tientallen kinderen naar Kwadijk, Middelie en Warder. Daarna was het voorbij, maar de herinneringen bleven. Er werden tegenbezoeken afgelegd, en heel wat kinderen hielden nog jarenlang contact met hun vroegere gastgezin en kwamen regelmatig terug naar de Zeevang. En zo bleek de opzet van het plan, het samenbrengen van stad en platteland, uitstekend geslaagd!